Dvadesetpetog januara, po starom kalendaru, odnosno 06. februara po novom, 1876. godine, na inicijativu dr Vladana Đorđevića, uglednog vojnog lekara, u Dvorani beogradske opštine, osnovano je Srpsko društvo Crvenog krsta.
Za prvog predsednika izabran je mitropolit Mihajlo Jovanović, a Upravu je činilo nekoliko uglednih građana tadašnje Srbije.
Prvi zadatak novoosnovanog Društva bio je zbrinjavanje izbeglica koje su dolazile zbog Hercegovačkog ustanka. U godini osnivanja, Srpsko Društvo Crvenog krsta okupilo je oko 2000 članova i osnovalo je 35 pododbora u zemlji.
Iste godine, 24. marta na inicijativu Srpskog društva Crvenog krsta Kneževine Srbije pristupila je Ženevskim konvencijama. Kneževina Srbija visoko je cenila zalaganje Društva u pomoći ljudima a osnovni zadatak tadašnjeg Crvenog krsta bio je pomoć vojnom sanitetu.
Knez Milan Obrenović odlikovao je predsednika Crvenog krsta Velikim krstom Takovskog reda a 11. juna 1876. godine, Međunarodni komitet Crvenog krsta priznao je Srpsko društvo Crvenog krsta.
