U memorijalnom kompleksu „Slovačko groblje“ u Kragujevcu juče (22.06.) je obeleženo 108 godina od streljanja 44 slovačka vojnika, pripadnika 71. pešadijskog puka, koji su 1918. godine odbili da izvrše naređenje i pobunili se protiv rata.
Državnoj komemorativnoj svečanosti prisustvovao je ambasador Slovačke u Srbiji, Mihal Pavuk, koji je ocenio da to mesto podseća da istorija nije samo zbir datuma i događaja, već je „satkana od ljudskih sudbina“.
„Čuvajući uspomenu na one koji su izgubili živote u teškim istorijskim okolnostima, potvrđujemo svoju opredeljenost za mir, slobodu i solidarnost među ljudima i narodima. Veze između Srbije i Slovačke izgrađene su na uzajamnom poštovanju, saradnji i uverenju da su mir, sloboda i ljudsko dostojanstvo vrednosti koje treba čuvati i prenositi budućim generacijama“, poručio je Pavuk.
Državni sekretar Zoran Antić podsetio je na istorijski značaj pobune pripadnika 71. trenčinskog puka i njihovu odluku da se suprotstave nepravdi i ratu.
Svesni svog slovenskog porekla, bratstva i prijateljstva sa Srbima, vojnici 71. trenčinskog puka smogli su snage da se odupru austrijskim i mađarskim oficirima upravo u Kragujevcu. Gradu koji je kroz svoju istoriju bio simbol otpora tiraniji, gradu prve srpske prestonice i Sretenjskog ustava, ali i gradu čiji su streljani đaci postali simbol antifašizma u Evropi i svetu, kazao je Antić.
Kragujevac ima važnu istorijsku vezu sa Slovacima. U okviru Spomen parka „Kragujevački oktobar” nalazi se memorijalni kompleks „Slovačko groblje”, uređen 1924. godine na mestu gde su krajem Prvog svetskog rata streljani slovački i češki vojnici. Početkom juna 1918. godine u Kragujevcu je došlo do pobune u redovima austrougarske okupatorske vojske. Među pobunjenicima je bilo najviše Slovaka iz okoline Trenčina. Pobuna je ugušena, a 42 slovačka i dva češka vojnika osuđena su na smrt streljanjem.Ova istorijska veza pokazuje da slovačko prisustvo u Kragujevcu nije bez simboličkog značaja. Međutim, savremeno političko predstavljanje nacionalne manjine ne meri se samo istorijskim sećanjem, već i današnjom vezom sa zajednicom, njenim potrebama i njenim političkim učešćem.
